Mój dziadek uwielbiał ten bogaty, podstawowy produkt z czasów kryzysu. Wystarczą dokładnie 3 składniki, aby przygotować głęboko aromatyczny posiłek, który nasyci.
Wskazówki
Obierz cebulę, a następnie pokrój ją w cienkie plasterki od nasady aż po czubek, aby uzyskać długie, równe plasterki. Dzięki temu zmiękną i delikatnie skarmelizują się w wolnowarze.
Obierz ziemniaki odmiany Russet i pokrój je w rustykalne kawałki o wielkości około 2,5-3,8 cm. Powinny być na tyle duże, aby zachowały kształt, ale na tyle małe, aby były całkowicie miękkie.
Rozłóż pokrojoną cebulę równomiernie na dnie dużego wolnowaru. Dzięki temu cebula będzie miękka i słodka, a soki ujdą, gdy się ugotują.
Ułóż kawałki ziemniaków na cebuli równomiernie, ale nie za ciasno. Dzięki temu bulion będzie się swobodnie przemieszczał i wszystko ugotuje się równomiernie.
Zalej cebulę i ziemniaki bulionem wołowym, upewniając się, że warzywa są w większości zanurzone. Delikatnie dociśnij grzbietem łyżki, aby wszystko dobrze się w nim zanurzyło, ale nie mieszaj zbyt energicznie.
Przykryj wolnowar pokrywką i gotuj na małym ogniu przez 8 do 10 godzin lub na dużym ogniu przez 4 do 5 godzin, aż cebula będzie bardzo miękka i złota, a ziemniaki będą miękkie po nakłuciu widelcem.
Po upływie czasu gotowania delikatnie zamieszaj zupę od dołu, aby miękka, karmelizowana cebula wymieszała się z bulionem. Część ziemniaków lekko się rozpadnie, naturalnie zagęszczając zupę i nadając jej lekko kremową, treściwą konsystencję.
Spróbuj bulionu i, jeśli chcesz, dopraw go przy stole szczyptą soli lub czarnego pieprzu, ale pamiętaj, że cała istota tego dania tkwi w jego prostocie. Rozlej gorącą zupę do misek, upewniając się, że każda porcja zawiera dużo cebuli i kawałków ziemniaków, a także bogaty, złocisty bulion, i podawaj na parze prosto z wolnowaru.
Wariacje i wskazówki
